İçeriğe geç

Kargaların Oyu Belli

Belki böyle olsun istemedin, belki bu değildi niyetin.

Gölgelerden örülmüş battaniyeni çek al artık üzerimden.

Altından kalkamıyorum ben bu cinayetin.

Ne miden kaldırır ne de gözlerin

Kargalar da hemfikir.

Ne hızlı ölecek kadar yakışıklıyım

Ne de mutlu ölecek kadar fakir.

Kargalar da hemfikir.

Çektiğim acı, hak ettiğim zehir.

Kendime olan ihanetim,

Sonunda işkencesi bedenimin.

Son vermek bana düşer sandım.

Yanıldım.

Ruhum çırpındıkça direndi ellerim

O zayıfladıkça ben sendeledim.

Ne yaşamasına izin verebilirim artık

Ne de en derine gömebilirim.

Ne geri dönüş var bu yolda

Ne de son bir adım.

Ellerim boğazımda,

Başaramadım.

Hadi hep beraber tekrarlayalım, en başından.

Ben bu cinayetin, kalkamıyorum altından.

Ve anlamıyorum, ne insanlıktan ne insandan.

Birisi yetişmezse elimden bi kaza çıkmayacak

Beni benim elimden kim kurtaracak.

Sanmam, kurtulan her daim yaşayacak.

Hadi son bir şans, yalvar yakar.

Peki ya ruhumda açtığım yaralar…

Kamuoyu da, hiç değilse bu konuda, hem fikir olmalı

Oy birliğiyle el birliği sağlanmalı

Biri ellerimden tutmalı

Bana, beni unutturmalı.

Kelimelerle başlayan teşebbüsü

Elleriyle sonlandırmalı.

Kargalar da hemfikir

Kalkamadım altından ben bu cinayetin.