İçeriğe geç

Gündüzün Hayrına Yorulmalı Gecenin Kasveti

Bir yıldız kayıyor ve ben bir dilek tutuyorum.

O hareket etmiyor olsa dahi, ben mutlu olmak istiyorum.

Geçenlerde yine kapım çalındı, üç kez art arda.

Yokum dedim, yine, bir daha çalınmama pahasına.

Sanıyorum bu özgüven artık yalnızlığa çalıyor.

Ah, bir de her gelen seni aratmasa.

-Kimsenin bir suçu yok, ben hariç.-

Umutlarım değil pişmanlıklarım boy gösteriyor rüyalarımda.

Elinde bir buket çiçekle bir kız çocuğu panayır alanında,

Keşke diyorum keşke bütün çiçekleri alsaydım.

Hani o bana ‘hayır’ deyişin olmasa.

-Ya da sırf o hayırın hatrına.-

Kandillerin alevini hep sevmişimdir aslında,

Neden bilmiyorum, birincilik sokak lambalarında.

Belki de gecenin sahipsizlerini aydınlattığından.

Oysa ben de isterdim, sevgim sebepsiz olsa.

-Beni sevmeyen insanlar da dahil.-

Ben düşündüğüm kadar yalnızım, hissettiğim kadar.

Ve yaşadığım kadar da yaşanmamış addedilen anılar.

Bilirsiniz, hepiniz kadar benim de mutlu olmaya hakkım var.

Ben de bilirdim,

Şu içimdeki korku olmasa..

Ve saatler üç olduğunda bilirsin, gecedir.

Çünkü öğleden sonraki üçler, kimsenin umurunda değildir.