İçeriğe geç

Ay Bile Gidermiş, Terk Edermiş Geceyi

Yanında sen olmayınca, sıkılır yalnızlığım

Elinden tutan olsa beni de geride bırakır

Umut bile elinden tutmaz o vakit

Karamsarlığın süit odasındadır

 

Çay demlersin tatmin olmaz

Sigara yakarsın dönüp bakmaz

Gel dışarı çıkalım dersin, yok.

Siz çıkın abi benim karnım tok…

 

Ulan ne demeye sokağa saldın içindeki çocuğu

Ona sorsan önce kafasına sıktı sonra boğdu

Hep sen gittikten sonra oldu.

Aah! Ben eskiden böyle miydim?

 

Bi an kendimle konuşuyor gibi oldum,

Geçerken dirsek attı, deli oldum.

Çelme taktım yemedi, bilin bakalım ne oldu?

Şaşılacak şey, yine düşen ben oldum.

 

Halbuki Kuran falan da yırtmadım

Yerde ekmek parçası görsem, durdum.

Kaldırdım, ayak altında bırakmadım.

Ama suçu yok, masum yalnızlığım

 

Suç bende, iyi eğitim veremedim.

Bi gün bana kalacaksın demedim.

Sanırım sen gittikten sonra oldu

Yemin ederim istenmeyen çocuk gibiyim.

 

Ne demeye mutlu olursun anlamam

Tut ki gitti, ki sanmam

E aynen öyle olmadı mı?

Tamam tamam aramızda, anlatmam

 

Ne güzeldi o günler, akşamları çıkardık

O kahve senin bu kahve benim dolaşırdık

Sanki sen gittikten sonra oldu

O günden beri kafam bi hayli bulanık.

 

Biliyorum, o gemiler gideli çok oldu

Ama hep böyle olmayacak

Kabul edelim ara sıra kalbin aksayacak

Ama son güne kadar durmayacak

 

Sen yağmur dök, yine kurur ortalık

Sen içindeki yağmurları dök,

Yine güneş doğar, yine her taraf aydınlık

Geceleri de yıldızların var hem, hepsi tanıdık

Sen de surat asma artık,

Yoksa hepten yıkıldık

 

Kalk bi çay koy be yalnızlığım, canım çekti

Bu kadar çene yetti, e zamanı da geldi

Bilmiyorsun ama, sen gittikten sonra oldu

Mutfak masrafı sigara eşiğini geçti.