İçeriğe geç

Ay: Ağustos 2015

Düşüncemin Kokusu

Her şey  düzen içinde bir ölçü ve olması gereken ahlâk…

EHTorchlight07019

Rachid Taha & Kirstie Hawkshaw- Valencia

Ne kadar kendimden uzaklaşmak istesem,
Geri dönecek tâkati ruhumda bir türlü bulamam.
Pek zor gelirim kendime.
Nedeni, ben mi yoksa uykuya dalarken,
Kulağıma fısıldanan kelimeler mi?
Bir yastık kadar yakın ölüm yahut hepten ölüyüz.
Belki de hiç yaşamadık ki?
Kâbih deme! Söylenecek o kadar çok şey varken…

Bir Gidişin Ardından Dökülen Su

Çekince bıçağı saplandığı yerden,
Ilık ılık akan hayatı, kan sandık.
Suyuna rüyalarımızı anlattığımız ırmak da kuruduğunda,
Üstümüzdeki yamalı giysiyi, hayat sandık.

***
Sen,
Ey bu kadar güzel gülüp de böyle kötü ağlatan çocuk;
Düştüğün yerden kalkamadık.
Baba yadigârı bir acı seninle miras kaldığında bize
Anladık, omzumuzdaki bu tabutun yükü ne kadar da tanıdık.
Bacağından süzülürken kanın,
Nice ak saçlılar, delikanlı arkadaşlarını hatırladı.
Mesela ciğerlerimizde o pis hava ile camdan attılar bizi,
Süleyman’ı aynı yerinden kurşunladılar.
Gördüm, Yusuf’un da saçlarında yine kan vardı.
Kapandı zannedilen yaraları yarıp, içine bir de sen girerken,
Şahit tuttuk yedi kat göğü tutan gökyüzünü
Şahit tuttuk yedi kat yeri taşıyan toprağı
Devlet yoktu!

Dilek Kutusu

Nedensiz yere gülmek istiyorum, kahkaha atmak, gözleriyle bana deli gömleği giydiren bakışların arasında. Nedensiz sinirlenmek ve sağlam bir yumruk atmak istiyorum, kaldırımda yürürken, karşıma çıkan ilk adama. O yerde kıvranırken, yakasına yapışıp ‘Neden?’ diye bağırmak için suratına. Neden yokken ağlamak, kalabalık bi hiçliğin ortasında… Ve ben değişmeliyim, bir nedene ihtiyaç duymadan.   Sebep yokken sonuç çıkarmalıyım. Kaybolmalıyım. Birinin beni bulmasını beklemekten sıkıldığım için değil. Kabullenmek adına. Yalan değil, çok uğraştım kabullenemediğim bir topluma giriş biletini kazanmak için, umutsuzca. Evet, kaybolmalıyım. Ve nedensizlikler denizinin ortasındaki ıssızlık adasında, yanıma almadığım üç şeyle, ölüm mücadelesi vermeliyim. Yenilgi kabul edilemez olmalı benim için. Varsa hayatın bir dengesi, orada kendine yer bulamayanlar için. Tutunamayanlar için. Onlar için kazanmalıyım. Uydudan yerimi bulamasınlar diye ‘evde yokum’ yazmalıyım taşlarla,…