İçeriğe geç

Ay: Şubat 2013

Onlar Kendilerine Zulmediyorlardı

Kayboluyoruz.

Kimi zaman bir sokakta, kimi zaman bir dağ başında, kimi zaman ise en kalabalık ortamda…

Yaşadığımızı zannederek kayboluyoruz.

Bir ayna karşısında…

Bir kitap sayfasında, bir cümlenin ortasında, bazen bir kelimede, bazen bir soru işaretinde…

Bazen bir sayfayı çevirmeye bile mecalimiz kalmıyor.

İki sayfa arasında yok oluyoruz.

Psişik Mevzular 29, ” Ferdi Tayfur, Panait Istrati’nin Hiç Görmediği Kardeşidir “

Evvela, bu satırları Panait  Istrati’ nin Mihail isimli romanını bitirdikten hemen sonra herhangi bi’Ferdibr şarkısını dinlerken yan yana getirdiğimi bilmeniz gerekiyor. Ne demek istediğimi yarım yamalak bile olsa anlayabilmeniz için ( çünkü ben dahi tam olarak anlayamamışken ) bize yardımcı olabilecek tek yöntem hemzamanlı Ferdi bey dinlemek yahut en kısa zamanda Mihail’i sindirerek okumak olabilir. Belki de anlamanın ötesindeki bi’hissediş anlatabilir hepimize, her şeyi… Denemek lazım… Evet, Ferdi beyin bendeki yeri başkadır. Bilen bilir. Peki neden? Kavruk sesi, katıksız ve katkısız güfteleri, her insanda yakalanamayacak masum bakışları ve “ bizden biri ” tanımına çok yakın hatta en yakın kişiliği ile acılarımı sünger misali emdiği için. Neşenin varlığını hatırlatarak, hayatın olağan akışında ölçüsü kıvamında bütün sevinmelere uygun boşluklar yarattığı için… (Hakkında…